Ik maakte een tas, volgens deze tutorial. Een tutorial naar mijn hart: veel foto's en hele duidelijk uitleg.
De stof voor de buitenkant komt van de kringloopwinkel.
Voor de binnenkant (die ik vergat te fotograferen) en de bloem gebruikte ik een vintage stofke dat ik ooit op Etsy vond.
De knopen aan de zijkant heb ik bekleed met diezelfde stof.
De bloem is ook gemaakt volgens een handleiding die ik nergens meer vind.
Ik kreeg ze wel heel moeilijk op de tas genaaid. (er is mij trouwens ondertussen ook al gemeld dat ze er af gevallen is)
Mijn oudste mocht ze aan haar bff geven.
maandag 8 oktober 2012
zondag 30 september 2012
Ik recycleer zelfs nog meer!
Toen ik ooit lang geleden met naaien begon, was dat niet met een masjien, maar met de hand. Ik vind dit nog altijd het leukste. Het geeft mij rust, het maakt geen lawaai en ik haal er nog meer voldoening uit dan wanneer ik dingen maak met een masjien.
Ik maak wel nooit kleding want dat is niet te doen (voor mij) met de hand. Het duurt dan te lang eer je klaar bent en het is ook minder stevig.
Je kan vanalles maken met de hand, maar wat ik het allerliefst maak zijn genaaide schilderijtjes (het wordt wel duidelijk als ik de foto's toon, hoop ik).
T'is leuk om als baby- en of kindercadeau te geven en .... het is gerecycleerd. De basis komt uit de kringloop. Het is geen serviette, maar waarvoor het wel gebruikt wordt weet ik niet? Misschien om je bord op te zetten?? De stofjes en het vilt zijn kleine overschotjes van andere naaisels.
Dit uiltje geef ik vandaag af aan ons nieuw buurjongetje.
Ik maak wel nooit kleding want dat is niet te doen (voor mij) met de hand. Het duurt dan te lang eer je klaar bent en het is ook minder stevig.
Je kan vanalles maken met de hand, maar wat ik het allerliefst maak zijn genaaide schilderijtjes (het wordt wel duidelijk als ik de foto's toon, hoop ik).
T'is leuk om als baby- en of kindercadeau te geven en .... het is gerecycleerd. De basis komt uit de kringloop. Het is geen serviette, maar waarvoor het wel gebruikt wordt weet ik niet? Misschien om je bord op te zetten?? De stofjes en het vilt zijn kleine overschotjes van andere naaisels.
Dit uiltje geef ik vandaag af aan ons nieuw buurjongetje.
dinsdag 25 september 2012
Zelfs ik recykleer!
Heel lang geleden, toen ik nog maar drie kinderen had en 2,5 dag werkte, kreeg ik naaikriebels en kocht ik een tweedehands naaimasjien en volgde ik wat naailes en maakte ik af en toe wel eens iets.
Ik begon ook een blog met het idee om daar vanalles op te zetten dat ik naaide. Maar zoals dat wel vaker gaat in mijn leven, kreeg ik nog een kind, stopte ik met een hobby en gaf ik een goed voornemen op.
De kriebel is wel gebleven en ik maak af en toe ook nog wel dingen. Ik heb echter altijd en heeeeeeeeeeeeel duidelijk stappenplan nodig om tot een goed (lees: min of meer deftig) einde te komen. Elke stap moet liefst ook nog met foto's gestaafd worden.
Ik heb geen ruimtelijk inzicht, dus een patroon met een beetje uitleg en ook nog veel naaitermen die mij niks zeggen daar komt alleen maar frustratie en opgeefgedrag uit voort.
Omdat ik zo weinig kan, durf ik ook weinig mooie, nieuwe stofjes te gebruiken. Geloof me, ik heb stofjes en mooie en zeker genoeg, maar wat ik niet heb, is lef. Ik wil ze niet verknippen om dan een misbaksel te baren.
Recykleren is dus eigenlijk ideaal voor mij. Dat kost praktisch niets, minder erg dus om te verpesten.
Een ander voordeel van recykleren is dat mijn onkunde ivm patronen wat minder aan bod komt. Verder kan ik geen knoopsgaten maken en ook geen ritsen naaien en in kleren die ge vermaakt zit dat vaak al!
Een bijkomend voordeel aan recykleren vind ik dat je leuke/mooie/schattige kleren langer kan bijhouden ook als ze niet meer passen. Te kleine kinderjurkjes worden rokjes, een zachte trui wordt een baby-broekje of de stof van bepaalde kleren wordt verwerkt in een barbie-rokje of in een applicatie.
Een lange inleiding om gewoon te zeggen dat ik van een collega een pak hemden maat 160 kreeg voor mijne zoon. Maar ze waren te groot en opzij leggen had geen zin, want meneer wil geen hemden aandoen.
Zo één van die hemden werd een hemdjurkje voor Juno. Ik volgde deze handleiding, vergat een foto te nemen van het begin (het grote hemd), nam een te klein jurkje als voorbeeld (waardoor ik weinig naad-ruimte overhad), sloeg het smokgedeelte over omdat de borstzakken te groot waren, zwoegde met het aanzetten van de mouwen (die er van dichtbij niet uitzien), zoomde de mouwen nog niet om want was moe, wou een foto van model en jurk tonen, maar liet dit laatste plan maar achterwege toen model in kwestie berserk ging.
Ik begon ook een blog met het idee om daar vanalles op te zetten dat ik naaide. Maar zoals dat wel vaker gaat in mijn leven, kreeg ik nog een kind, stopte ik met een hobby en gaf ik een goed voornemen op.
De kriebel is wel gebleven en ik maak af en toe ook nog wel dingen. Ik heb echter altijd en heeeeeeeeeeeeel duidelijk stappenplan nodig om tot een goed (lees: min of meer deftig) einde te komen. Elke stap moet liefst ook nog met foto's gestaafd worden.
Ik heb geen ruimtelijk inzicht, dus een patroon met een beetje uitleg en ook nog veel naaitermen die mij niks zeggen daar komt alleen maar frustratie en opgeefgedrag uit voort.
Omdat ik zo weinig kan, durf ik ook weinig mooie, nieuwe stofjes te gebruiken. Geloof me, ik heb stofjes en mooie en zeker genoeg, maar wat ik niet heb, is lef. Ik wil ze niet verknippen om dan een misbaksel te baren.
Recykleren is dus eigenlijk ideaal voor mij. Dat kost praktisch niets, minder erg dus om te verpesten.
Een ander voordeel van recykleren is dat mijn onkunde ivm patronen wat minder aan bod komt. Verder kan ik geen knoopsgaten maken en ook geen ritsen naaien en in kleren die ge vermaakt zit dat vaak al!
Een bijkomend voordeel aan recykleren vind ik dat je leuke/mooie/schattige kleren langer kan bijhouden ook als ze niet meer passen. Te kleine kinderjurkjes worden rokjes, een zachte trui wordt een baby-broekje of de stof van bepaalde kleren wordt verwerkt in een barbie-rokje of in een applicatie.
Een lange inleiding om gewoon te zeggen dat ik van een collega een pak hemden maat 160 kreeg voor mijne zoon. Maar ze waren te groot en opzij leggen had geen zin, want meneer wil geen hemden aandoen.
Zo één van die hemden werd een hemdjurkje voor Juno. Ik volgde deze handleiding, vergat een foto te nemen van het begin (het grote hemd), nam een te klein jurkje als voorbeeld (waardoor ik weinig naad-ruimte overhad), sloeg het smokgedeelte over omdat de borstzakken te groot waren, zwoegde met het aanzetten van de mouwen (die er van dichtbij niet uitzien), zoomde de mouwen nog niet om want was moe, wou een foto van model en jurk tonen, maar liet dit laatste plan maar achterwege toen model in kwestie berserk ging.
| groot hemd, zonder mouwen, met (te kleine) voorbeeldjurkje |
| uitgeknipte hemdsjurk |
| eindresultaat zonder model en met strategisch geplaatste onaffe mouwen |
Labels:
het dagelijkse leven,
ik,
kinderen,
naaien
maandag 24 september 2012
prinses meneerke
Weinig verkeer hier op deze blog, want ik ben vooral bezig met: zieken (twee weken school en iedereen is al ziek geweest, sommigen onder ons zelfs al 2 keer), werk (ik ga nu 3,5 dag werken en man zo ne dag meer da voelt ge), opruimen, boodschappen doen, rijden voor hobby's (argl), koken, nog maar eens opruimen (veel vaker dan vroeger want ik heb een poetsvrouw en ik schaam me zeer hard als zij mijn huis zou zien zoals het echt zou zijn moest zij hier niet op vrijdag komen),.....
En dus gewoon wat foto's van een schoon kinneke dat zelf haar outfit samenstelde:
En dus gewoon wat foto's van een schoon kinneke dat zelf haar outfit samenstelde:
zondag 26 augustus 2012
zondag 19 augustus 2012
bewijstuk A en B
Ik deed nog eens mee aan een give-away! en waarachtig deze keer won ik.
En om te bewijzen dat het cadeautje hier bij ons wel in goede aarde viel, sterker nog het werd de dag na ontvangst al gebruikt, hier twee foto's.
Het was de bedoeling om aan de hand van foto's van de toilettas een soort van reisverslag te maken, maar zoals met de meeste van mijn goede voornemens (behalve het maken van kinderen dan), ben ik niet verder dan twee geraakt.
Nog eens bedankt hè Kelly!
En om te bewijzen dat het cadeautje hier bij ons wel in goede aarde viel, sterker nog het werd de dag na ontvangst al gebruikt, hier twee foto's.
![]() | ||
| Volgepropte auto ergens nabij Versailles. Gewonnen toiletzak bevindt zich rechtonder. |
![]() |
| Tafel naast een tent op een camping in de Dordogne. Links van voor bevindt zich de toiletzak |
Het was de bedoeling om aan de hand van foto's van de toilettas een soort van reisverslag te maken, maar zoals met de meeste van mijn goede voornemens (behalve het maken van kinderen dan), ben ik niet verder dan twee geraakt.
Nog eens bedankt hè Kelly!
maandag 13 augustus 2012
a match made in heaven
Ik heb nog een belofte na te komen. Ik moest nog laten weten waarom ik toch weer de prijs voor "meest klungelige gezinslid" heb gewonnen.
Maar eerst moest ik nog op vakantie gaan. Kamperen, in Frankrijk op een sympathieke camping in een knusse tent.
Die vakantie heeft eigenlijk ook wel wat te maken met mijn blunder, maar dat wordt straks wel duidelijk.
Het was dus eind juni. Ik ging een week op schoolkamp met mijne zoon en 40 andere losgeslagen kinderen uit het eerste en tweede studiejaar. Dat is leuk, maar ook zeer vermoeiend.
Ik moest een dagje eerder terugkomen want ik had een teamvergadering op vrijdag. Ik was op donderdag pas om 1.00 uur 's nachts thuis (saai dat dat is zo twee uur alleen op de autostrade).
Ik was aanwezig op het verplichtte team à la :" het licht is aan maar er is niemand thuis". Ik weet niet hoe dat op jullie teamvergaderingen gaat, maar die van ons zijn altijd te lang en gaan altijd over het afgesproken einduur. Ik moest om 14.00 uur bij de bank zijn. Ik heb gedaan met teamen om .....14.00 uur. Dus ik repte mij, om daar weer naar saai gezwets te luisteren. Ik moest om 15.10 uur aan de school zijn. Ik had gedaan op de bank om 15.00uur. Ik had ondertussen barstende honger.
Ik vertel dit alles, niet om u te vervelen, maar louter en alleen om de verzachtende omstandigheden van mijn blunder te schetsen.
Ik denk: " ik haal vlug wat frieten bij de drive-in van de Quick". De bewuste Quick ligt bij ons onder de Kinepolis. Om uit te rijden, moet je onder de cinema door.
Ik doe dit en plots..... KRSJJJ. Ik stop verschrikt en denk:"Oh neen, ik ben over iets gereden!" (geen mens want het klonk eerder als plastiek). Als plastiek??? KAK!!
Wat was ik vergeten???? Op het dak van mijn al betrekkelijk hoge monovolume, zat een dakkoffer om nog meer rommel mee te kunnen nemen op kamp. Een dakkoffer waar nu een klein scheurtje in was, een dakkoffer die we nog maar één keer gebruikt hebben, een dakkoffer die veel centjes heeft gekost, een dakkoffer die we nodig hebben om in augustus naar Frankrijk te gaan.
Een scheurtje valt toch mee, denkt u?
Is ook zo, maar ik was nog niet onder de cinema uit hè. Neen voor mij was nog zo ne lage dwarsbalk. Ik overzag mijn opties en wist dat ik nog maar één ding kon doen: ogen toe en doorrijden.
Eindresultaat: dakkoffer aan frut en wat minder geld op onze spaarboek.
Een week later en een nieuwe dakkoffer rijk (die op de auto gemonteerd was) krijg ik volgend telefoontje van mijne mens:
"Schat, als ge morgen met den Espace rijdt, dan parkeert ge u best niet op het dak van den Delhaize." (dak Delhaize = slagboom van maar 2 meter = te laag voor monovolume met dakkoffer.)
Ik zei u al dat we aan mekaar gewaagd zijn, mijne mens en ik! Met dit verschil dat hij het op tijd zag en nog achteruit kon, maar dat is een detail.
Maar eerst moest ik nog op vakantie gaan. Kamperen, in Frankrijk op een sympathieke camping in een knusse tent.
Die vakantie heeft eigenlijk ook wel wat te maken met mijn blunder, maar dat wordt straks wel duidelijk.
Het was dus eind juni. Ik ging een week op schoolkamp met mijne zoon en 40 andere losgeslagen kinderen uit het eerste en tweede studiejaar. Dat is leuk, maar ook zeer vermoeiend.
Ik moest een dagje eerder terugkomen want ik had een teamvergadering op vrijdag. Ik was op donderdag pas om 1.00 uur 's nachts thuis (saai dat dat is zo twee uur alleen op de autostrade).
Ik was aanwezig op het verplichtte team à la :" het licht is aan maar er is niemand thuis". Ik weet niet hoe dat op jullie teamvergaderingen gaat, maar die van ons zijn altijd te lang en gaan altijd over het afgesproken einduur. Ik moest om 14.00 uur bij de bank zijn. Ik heb gedaan met teamen om .....14.00 uur. Dus ik repte mij, om daar weer naar saai gezwets te luisteren. Ik moest om 15.10 uur aan de school zijn. Ik had gedaan op de bank om 15.00uur. Ik had ondertussen barstende honger.
Ik vertel dit alles, niet om u te vervelen, maar louter en alleen om de verzachtende omstandigheden van mijn blunder te schetsen.
Ik denk: " ik haal vlug wat frieten bij de drive-in van de Quick". De bewuste Quick ligt bij ons onder de Kinepolis. Om uit te rijden, moet je onder de cinema door.
Ik doe dit en plots..... KRSJJJ. Ik stop verschrikt en denk:"Oh neen, ik ben over iets gereden!" (geen mens want het klonk eerder als plastiek). Als plastiek??? KAK!!
Wat was ik vergeten???? Op het dak van mijn al betrekkelijk hoge monovolume, zat een dakkoffer om nog meer rommel mee te kunnen nemen op kamp. Een dakkoffer waar nu een klein scheurtje in was, een dakkoffer die we nog maar één keer gebruikt hebben, een dakkoffer die veel centjes heeft gekost, een dakkoffer die we nodig hebben om in augustus naar Frankrijk te gaan.
Een scheurtje valt toch mee, denkt u?
Is ook zo, maar ik was nog niet onder de cinema uit hè. Neen voor mij was nog zo ne lage dwarsbalk. Ik overzag mijn opties en wist dat ik nog maar één ding kon doen: ogen toe en doorrijden.
Eindresultaat: dakkoffer aan frut en wat minder geld op onze spaarboek.
Een week later en een nieuwe dakkoffer rijk (die op de auto gemonteerd was) krijg ik volgend telefoontje van mijne mens:
"Schat, als ge morgen met den Espace rijdt, dan parkeert ge u best niet op het dak van den Delhaize." (dak Delhaize = slagboom van maar 2 meter = te laag voor monovolume met dakkoffer.)
Ik zei u al dat we aan mekaar gewaagd zijn, mijne mens en ik! Met dit verschil dat hij het op tijd zag en nog achteruit kon, maar dat is een detail.
Abonneren op:
Posts (Atom)

