verf

Wij wonen ondertussen al bijna 4 jaar in ons nieuw huis.
Nog steeds zak ik op een regenachtige dag tot aan mijn enkels in de modder als ik uit mijn auto klauter.
Nog steeds worden alle jassen neergekwakt op een scheefgezakt kledingrek en ligt alles op de grond als iemand zijn jas ertussenuit sleurt.
Nog steeds steken alle schoenen in smoezelige bakken van de Ikea. Bakken die niet, zoals de bedoeling is, vastgemaakt zijn in de muur. Dus nog steeds moet ik af en toe op reddingsmissie om een kleuter te redden vanonder een omgevallen schoenenbak en een stuk of dertien paar schoenen.
Nog steeds kijk ik naar ongeverfde muren, die steeds vettiger en vettiger worden.
Nog steeds luister ik naar geweeklaag van mijn kinders omdat ze in hun deurloze kamers alles horen.
Nog steeds zit ik in schurftige zetels.

Dus dacht ik deze vakantie: Ik ga iets in huis doen.
Ik ga de muur achter die schoenenbakken verven, dat is al één stap dichter bij een toekomstig mooi schoenopberg- en jasophangsysteem. Ik zocht verfhulp bij mijn oudste kind. Die vond verven een goed idee, maar dan wel op een muur in haar kamer. Ik gaf toe en vertrok met haar en de kleuter naar de verfwinkel.

'Goeiendag, kan ik u helpen?'
' Goeiendag, mijn dochter wil graag een muur blauw in haar kamer.'
' Ziet u tussen deze voorbeeldjes de tint die u zoekt?'
'Euhm neen, ze zoekt eigenlijk eerder euhm Spiderman-blauw.'
'Ah, die vraag hebben we eigenlijk nog niet gehad.'
(Hij had geluk want zij wou ook nog Spiderman-rood op een andere muur, gelukkig geef ik niet altijd toe)

Thuisgekomen met al ons materiaal, ging ik vol goede moed aan de slag:ladder uithalen,  muur opschuren en nawassen (doe ik alleen omdat het moet van mijn lief), alles afplakken, plastiek op de grond,... En toen viel het allemaal wat stil want er zaten twee gaten in de muur. Ge weet niet hoe graag ik daar gewoon overgeverfd had, maar dat zou waarschijnlijk niet in goede aarde gevallen zijn bij mijn lief. Opvullen dus. Drie keer opvullen eigenlijk en na elke keer 4 uur drogen om precies te zijn.

Ondertussen klom de helft van mijn kinderen ongeveer 40 keer op en af de ladder, vond de hond een nieuwe lievelingsplek op het plastiek en besloot mijn lief dat de opgevulde gaten machinaal geschuurd moesten worden. Hij besloot ook dat ik dat niet mocht doen en dus moest ik wachten tot hij thuis was van zijn werk.

En eindelijk, na het opnieuw afwassen van de muur en het verversen van de grondplastiek (2 dagen lang hondennagels en schuivende ladder = gaten) en het helpen van de oudste dochter met alle voorbereidingswerken op haar kamer, konden ik en dochter twee dan beginnen met verven.

Eerst had ik nog het romantische idee om de kleuter mee te laten verven, maar een vlek op de vloer later, zat ze al mokkend voor een disney-filmke. De zoon deed ook nog even alsof hij heel graag wilde meedoen, maar een vlek op de poef en een witgeverfd been later, lag hij alweer voor een computerscherm.

Maar goed, de muur in onze hal is wit en de muur in de slaapkamer is spidermanblauw (samen met een stuk van de aangrezende muur: 'oeps geraakt met mijne roller '). Alle plastiek en tape is opgeruimd, de rollers en borstels zijn uitgewassen en opgeruimd en mijn lief vind dat de witte muur nog wel een laagje zou kunnen gebruiken.

Ik denk het niet.

Tutorial: een soortement boomhut/kamp

Als ik zo wat rondlees in blogland merk ik dat vrij veel mensen aan het bouwen/verbouwen zijn. Sommigen zijn pas verhuisd, anderen gaan binnenkort verhuizen,nog anderen zijn nog volop aant verbouwen in de hoop ooit te kunnen verhuizen,...

Wij zitten hier al een fase verder. Ge weet wel die fase na de verhuis, waarin eigenlijk nog niks echt af is, maar er ook niks meer gebeurd, want ge woont er al in en eigenlijk is het al bij al toch goed leefbaar....

Ooit komen er deuren in ons huis zodat niet iedereen wakker wordt als de kat 's nachts te kennen geeft dat ze haar eten weer niet lust.
Ooit zullen we een oprit hebben die niet uit modder en brokkeljon bestaat, zodat ge in uwe living een zandkasteel kunt bouwen ook al hebt ge juist gestofzuigd.
Ooit zal die garage of schuur er komen zodat al het materiaal dat daarin moet, niet in een ander kamer staat zodat het materiaal wat in die kamer zou moeten staan, in een ander kamer staat,....

Maar die tutorial dus.
Als ge bouwt/ verbouwt gebeurt het al wel eens dat ge een verzameling paletten hebt om U tegen te zeggen. Ge zou die natuurlijk naart stort kunnen doen, maar ge zou die ook (zoals mijne verzamelgrage mens) kunnen bijhouden om daar dan later iets mee te maken voor uw kinders.

Nodig:
paletten
schroefboormachine
lange schroeven
eventueel een boom

werkwijze:
Denk effe na en schroef dan al die paletten dusdanig aan elkaar tot ge een hut/kamp hebt.

resultaat:

Opsporing verzocht

Dit is het eerste berichtje dat ik schrijf vanuit mijn gloednieuwe woonst, zoon doodmoe in de zetel (nachtje tent met vriendjes achter de rug), 2 dochters op sportkamp en baby doodziek in bed (eventjes want seffes moeten we weer huilen en kermen).

Ik ben blij dat we dit huis gebouwd hebben, op deze plek en dat we hier eindelijk wonen. Het zal ook wel moeten want ik verhuis NOOOOOOOOOOOOOOOIT meer.

3 dagen non-stop dozen, meubels en andere rommel naar een camionette sleuren, dragen, trekken en duwen en er staat nog steeds van alles in ons oud huis. Daar blijft dus echt rommel uitkomen!

Ik zeg wel 3 dagen, maar eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik op dag 3 (de zwaarste trouwens) niet veel gedaan heb behalve op de spoed zitten en voortstrompelen. Want wat doet een kluns die heel moe is?

Een kluns die al twee dagen zware dingen, 3 verdiepingen naar beneden sleurt. Wel, een kluns laat zich door haar nijvere wederhelft overhalen om op dag 2, om 20 uur 's avonds (zonder avondeten gehad te hebben), nog 1 keer de auto vol te laden. Diezelfde kluns stapt dan buiten aan de voordeur, vergeet dat daar 3 trapjes zijn en landt met haar volle gewicht op haar rechtervoet. Die voet draait zoals hij niet hoort te draaien, kraakt en doet dan zeer veel pijn.
Niet gebroken wel zwaar verstuikt.

Ik zou u zeer graag foto's tonen, van ons huis, de tuin en vooral het uitzicht vanuit onze gigantische schuiframen. Maar een ander nadeel van mijn persoonlijkheid (naast klunzigheid) is wanorde. Tijdens een verhuis vertaalt dit zich in: de eerst 5 verhuisdozen zeer mooi en efficiënt ingepakt (ge weet wel met op de buitenkant wat erin zit), de volgende 40 dozen gewoon volgegooid zonder enige indicatie wat betreft de inhoud. Concreet wil dit momenteel zeggen dat volgende items spoorloos zijn (voor zover we weten): fototoestel, Senseo, jeukdruppels van Kaan en de wekker.

Van zodra item nummer 1 opgespoord is, laat ik wat foto's zien!

PFFFFFFFFFFFF

'T is hier al een tijdje stil en dat zal ook nog efkes zo blijven.
Naast het inladen van dozen voor ne verhuis die niet vordert, het opruimen en poetsen van ons nieuw stulpje, het beslissen van welke dingen we nog nodig hebben in dat nieuwe stulpje (bv. gordijnen), kinderen met toetsen, ne vent die int buitenland zat en een baby die heel vaak ziek is en sowieso niet goed slaapt, heb ik niet echt de tijd/energie/goesting om dingen te maken en/of mijn belevenissen neer te typen.

Ik beloof dat eens we verhuisd geraakt zijn geweest geworden, dat ik dan terug in gang schiet. Ik wil bijvoorbeeld al lang een give-away doen (vanwege meer dan 1 jaar op blogger, meer dan 50 volgers,...) maar dat is dus voor na de verhuis! hoop ik

tot dan!

BLAUWE WC-B(R)IL

Alhoewel een oude familielegende vertelt dat mijn zusje verwekt is tijdens het verven van de living, is mijne wc-bril niet blauw omdat ik niet van mijne vent kon afblijven en dus bloot ging rollebollen in een pasgeverfde (blauwe) kinderkamer.

Nee, mijn verhaal is minder geil en veel banaler en heeft te maken met twee kenmerken eigen aan mijzelve:

1) Ik ben een ontzettende kluns en een ongelooflijke smos! Niet de baby moet hier twee keer per dag verse kleren aan maar ik. Ik bots overal tegen, val geregeld en loop tegen alles aan. Mijn oudste dochter heeft hetzelfde. Als zij een chocolade-ei eet, dan heeft ze een kringetje chocola rond haar mond. Als je met haar gaat wandelen, praat je soms plots tegen de lucht omdat ze vijf meter achter u weer op de grond ligt .

2) Verder ben ik dik. Ik kom nochthans niet uit een dikke familie, maar ik kan elk van mijn dikke delen zo terugbrengen naar één van mijn voorouders. Mijn oma is een smal vrouwke, maar heeft wel grote borsten (check), mijne bompa had zwaar benen en ontzettende kenkels (check), mijn bomma een ferm poep (check). Ik ben een peer, dus een dikke buik, hoefde ik tot nu toe aan niemand toe te schrijven. MAAR na 4 gigantische kinderen en drie keizersnedes kan ik ook een buikje aan mijn lijst toevoegen en daar geef ik mijn jung dan de schuld van.

Hoe gaat het verhaal dan?
Mijne mens en ik verven de kamer van Maya blauw. We werken snel en hard door, want we hebben al drie kinderen en hebben die een weekendje naar de oma gebracht. We willen veel in het huis doen, maar moeten ook nog naar een trouwreceptie en willen ook nog wat quality-time met elkaar. Ik buk me met mijn rug naar de muur om een verfborstel te pakken en bots met mijn ferm poep tegen de pasgeverfde muur. Ik negeer dit en werk verder, waardoor de verf door mijn broek op mijn bil komt. Ik moet plassen. Ik kijk na het plassen niet achterom. Pas later als de verf op de bril al gedroogd is, merk ik de blauwe vlek op.

Ik heb nog van die schaamtevolle verhalen, maar die zijn (misschien) voor later....

(heb geprobeerd om een foto te trekken, maar dat is echt zo onduidelijk vanwege te donker, dat ik het aan uw verbeelding overlaat.)

Verhuishouden

Ik heb het al een paar keer over ons nieuw huis gehad, maar voordat we daar kunnen gaan wonen, moet er eerst nog vanalles in ons huidige huis gebeuren!

Het moest bijvoorbeeld verhuurd worden. Mijn schoonvader is onze huisbaas dus dan gaan die dingen allemaal al wa soepeler. We gaan in juni (hoop ik met mijn ganse hart) verhuizen en besloten dat het nu toch wel al goed zou zijn om ermee te beginnen. Schoonpapa besloot om het via een makelaar te doen.

Die zou elke maandag tussen 17 u en 19 u met mensen komen kijken naar het huis. Ik vond dat een zeer gedurfde beslissing, want ik weet niet of ik dat ooit al vermeld heb, maar huishouden is echt niet aan mij besteed. Overal staan wasmanden met ongeplooide was, de trap ligt vol stofplukken, onze tuin zit vol putten (graafgrage Kaan), de ramen zijn al in geen 7 jaar (zo lang wonen we hier) gewassen, de keukenkastdeurtjes waren ooit wit, de tegels van de badkamermuur vallen er één voor één uit, de wc lekt en heeft een blauwe vlek ( met billen tegen natte verfmuur en dan gaan plassen), ..... Ik kan nog zeer lang doorgaan, maar dan zou ik me te erg schamen.

Op zondag deed ik dus wat oppervlakkige damage-controle en op maandag stond daar het eerste koppel. En da's heeel raar, vreemde mensen die door uw huis wandelen. Zeker als het ondertussen 18.00 uur en je spaghetti aant koken zijt in uw keuken, terwijl de makelaar ondertussen aan twee norse oude mensen uitlegt dat de dampkamp vervangen zal worden. (heel "in de gloria").

Gelukkig moest ik dit maar drie keer ondergaan en twas al verhuurd. Er zijn dus toch mensen die daar doorheen kunnen kijken.

een badkamer uit polyester

Eerst en vooral kan ik u vertellen dat dat stinkt. Niet zoals in "pfff wa riek ik hier", maar eerder als in " vlug weg hier want seffens ga ik van mijne sus". Ik vertel dit erbij voor de mensen die al in het huis wonen waar de "te polyesteren badkamer" zich bevindt en die dus niet, zoals wij, 's avonds weg kunnen naar een frisruikend huis.






Eerst maak je al je meubels in watervaste MDF (van 18 mm). In ons geval waren dit ook het bad en alle wasbakken. Mijne mens heeft alles uitgerekend, de platen bij de houthandel laten verzagen en het ineen gezet in het werkhuis bij hem op het werk.



(een wasbak + kast en een bad uit hout)







Dan smeer je polyester-primer op alles wat je wil polyesteren, in ons geval ook de muren en de vloer. De muur is gewoon gepleisterd, op de vloer ligt best OSB-plaat.
Hierna breng je paté aan, dit is een mengeling van polyester en verpoederd glas (zeker niet inademen). Dit alles zorgt ervoor dat de glasvezel- matten (die ge straks aanbrengt) beter hechten en dat kleine oneffenheden in uw oppervlak worden opgevangen. Je brengt de paté aan met een roller of een kwast.




(een wasbak met paté, glasmat en polyester)








Op de natte paté leg je een glasmat en die doordrenk je met polyester (rollen, niet smeren). Zo gauw de mat transparant is heb je genoeg doordrenkt. Met een ontluchtingsroller gaat ge over de polyester zodat alle oneffenheden en bellen weggaan. Dit alles moet in een mensonterend snel tempo gebeuren, want de paté en de polyester harden na 15 minuten uit en dan kunt ge uwe pot weggooien. De boodschap is dus telkens werken met kleine beetjes.
Doe dit tot alles bedekt is.


( een bijna volledig gepolyesterde badkamer)















Ge schuurt alles nog eens goed op met schuurpapier. Alles wassen met aceton. Nu doet ge hier ne gelcoat met de uiteindelijke kleur over (aantal lagen, tot het bijna gedekt is). Dit blijft kleverig tot je de uiteindelijk topcoat erover doet.


(ne muur aan het bad met gelcoat erop)











(eerste en daarna tweede laag
gelcoat)












Omdat de topcoat de laatste fase is, is dit ook het moeilijkst. Deze bepaald hoe lelijk/mooi uw badkamer zal worden. Ge hebt ook maar één kans om het te doen, want zodra die uitgehard is, kunt ge der niks anders meer over zetten (tenzij ge na al het voorgaande werk nog goesting hebt om alles terug op te schuren en met aceton af te wassen)



(nu alleen nog kastdeuren en kranen)












Wat ik hier boven heb beschreven (met de nodige influisteringen van mijn hulplijn) is maar een samenvatting van wat er allemaal bij komt kijken. Wie na het lezen hiervan nog heeeel veel goesting heeft om er aan te beginnen, mag altijd mailen voor meer uitleg!

the money pit

Waar houden wij ons zoal mee bezig (buiten het opvoeden van 4 kinderen, poetsen, werken,boodschappen doen, koken...), wel de laatste 2,5 jaar (echt waar al zo lang) zijn wij bezig aan het avontuur dat heet: "een huis bouwen".

Ik had altijd gedacht dat ik een oud huis zou verbouwen, maar ja ge zijt nie alleen in een relatie. Mijne mens zag dat toch niet zo zitten om een huis te kopen waar al een zekere "sfeer" hing ("hier is zeker en vast ooit een familiedrama gebeurd").

Uiteindelijk is het dus bouwgrond geworden en een volledig nief huis. In het begin hebben we daar niet veel zelf aan gedaan, wegens te veel kinderen en werk.

Nu ons geld echter op is, moeten we wel. Verder willen wij al wel eens een specialeke, zoals een badkamer uit polyester. Mijne mens zit daar dus alle weekends zijn kas af te draaien. Ondertussen hebben we er een kind bij (misschien niet het slimste idee tijdens bouwwerken) en kan ik niet meer gaan helpen, want 4 kinderen ergens dumpen is toch wel wat moeilijk.

Maar nu is het einde in zicht! (dat heb ik al vaak beweert, maar nu is het echt) Dat wil niet zeggen dat het af is, belange niet: geen deuren, ne betonnen trap waar ge uwe nek nog op breekt, geen inbouwkasten maar wel veel rommel,...

Nu nog verhuizen... (argl)



in den beginne was er niks...




























































(en soms gaat het mis)

to be continued ......