Van hieraf moet je gaan ....

"Mama, we zijn gisteren toch naar de Carrefour geweest, hè" (Zij 3 met de fiets, ik met het wormpke in een koets, roepend in de verte "Stop, niet te snel, blijf rechts,...")

"We weten dus nu goed waar die is, hè"

"Mogen Finn en ik dan alleen daarnaartoe om brood te halen?"


En toen wist ik eventjes weeral niet wat antwoorden.

Voor:

• De Carrefour is maar een kilometer van ons verwijderd.
• Ze zijn met twee.
• Er is bijna overal fietspad en dat fietspad loopt dan ook nog niet langs een weg.
• Ze zijn inderdaad gisteren pas met mij geweest.
• Ze zijn al (bijna) 10 jaar en 8 jaar.

Tegen:

• Er is nog altijd een stukske weg zonder fietspad.
• Ze rijden sowieso niet vaak met de fiets.
• Maya (de oudste) is nog klunsig en dromerig.
• Finn is nogal warrig af en toe.
• Ze vergeten soms wat rechts van de weg is.
  
• Wat als ze omvergereden worden.
• Wat als Dutroux ontsnapt is.
• Wat als ze hun vingers eraf snijden (het brood moet zelf gesneden worden)
• ......

Dus bel ik mijne mens (ik mag niet meer lief zeggen, vind hij te vrijblijvend klinken). En vraag zijn mening. Hij denkt er hetzelfde over als ik (maw weet het dus ook niet, want je wil ze niet te klein houden, maar ....).

We beslissen uiteindelijk (zeer moedig) om ze te laten gaan. Ik geef mijn GSM mee en als er iets is kunnen ze papa bellen (want we hebben geen vaste lijn).Hun broer (die niet mee mag wegens te klein) roept nog: "als uw vingers in het broodmasjien zitten moet ge op de rode knop duwen!"

(de langste) 30 minuten (van mijn leven) later zijn ze terug thuis (met alles er nog op en aan). Ik heb ondertussen zeker 50000 keer in de tuin gekeken om te zien of ze al terug zijn. Mijne mens heeft ze ondertussen al gebeld om te vragen of ze nog leven.

Ze leven nog en eten met meer smaak dan anders hun bokes op.

Luie wijve kost: spaghetti met groene asperges

Ik heb een collega van Italiaanse afkomst. Haar vader is naar hier gekomen om in de mijn van Genk te werken. Ze woonden in Zwartberg. Haar moeder is ondertussen 75 jaar en spreekt nog steeds weinig Nederlands. Ze had immers Italiaanse buren, dokter, pastoor, winkel,...

Mijn collega praat graag over eten (zoals veel Italianen blijkbaar) en geeft haar kennis graag door. Af en toe organiseert ze bij haar thuis, voor vrienden, kookworkshopskes. Ze kookt dan samen met een groepje mensen een menu en daarna wordt dat samen opgegeten.

Meestal zijn dat eerder moeilijke dingen, maar speciaal voor een paar van haar luiere vrienden, heeft ze een tijd geleden een "luie wijven workshop" georganiseerd. We maakten samen met haar een 8-tal simpele pasta's. Vier met tomaten en vier zonder. Het volgende recept zat er ook bij!

1 bussel groene asperges
300 gr gemengd gehakt (zij gebruikte het gehakt uit Italiaanse worstjes uit de Italiaanse winkel)
gedroogde Italiaanse kruiden (oregano, basilicum) (dit hoeft niet als je Italiaans gehakt gebruikt)
200 ml room
1/2 bouillonblokje


Doe wat olijfolie in een diepe pan.
Bak het gehakt en kruid het met de kruiden en wat peper.
Snij de asperge in blokjes van ongeveer 1,5 cm.
Doe ze bij het gehakt en bak nog 5-tal minuten.
Giet de room erover en voeg bouillon toe. Laat alles nog wat pruttelen tot de room wat dikker wordt.

Doe je gekookte spaghetti ( 400 gr) erbij en laat nog even meepruttelen.

Bellisimo!!!

Luie wijve kost: ovenpasta met tonijn

Zeer lekker en gemakkelijk gerecht. En 't is weer wat anders dan spaghetti bolognaise!

400 gr pasta (penne of krullekes of vlinderkes)
1 groot blik tonijn
1 pot ontpitte groene olijven
1 blok parmezaan
1 pot gekochte tomatensaus of 2 blikken tomaten in blokjes, 1 teentje knoflook, 1 gesnipperd uitje, 1 blokje bouillon en een lepeltje suiker

Kook de pasta.
Maak de tomatensaus (of doe de pot open), door de ui samen met de geperste look te stoven, er de tomatenblokjes bij te voegen, de bouillon en de suiker, laat dit een tijdje pruttelen.

Doe de pasta in een ovenschaal.
Meng de saus eronder.
Leg de tonijn bovenop de pasta met saus.
Rasp de parmezaan over de tonijn tot je een goede dikke laag hebt.
Leg hier de de olijven over.

Zet onder de grill in de oven tot er een mooi korstje op zit.

(het oorspronkelijke recept was met zwarte olijven en cheddarkaas, heb ik nog nooit gemaakt, maar het kan dus wel)

k

Luie wijve kost: zalm

Ik eet graag vis. Ik vind dat alleen heel moeilijk om goed en lekker klaar te maken. Daarom staat vis hier niet zo vaak op het menu. Vandaag eten we echter zalm die lekker, snel en ok bevonden is door mijn 3 spruiten.

3 zalmfilets (voor 5 pers)
3 eetlepels artisanale mosterd (ge weet wel van die mosterd met mosterdzaad erin)
3 eetlepels vloeibare honing.

Leg de zalm in een ovenschotel die je hebt ingesmeerd met olie;
Meng de mosterd en de honing en smeer dit goedje over de bovenkant van de zalm (mag goed dik zijn);
Zet de zalm ongeveer 20 minuten in de oven op 180 graden.

Klaar is kees

Luie wijve kost: groententaart

Ik kook graag, maaaaaar .... had tot nu toe drie kinders (ondertussen 4) met hobby's en een job van 3,5 dag (ondertussen 6 maand niet, maar wel weinig nachtrust). Ik heb dus weinig zin (lees ben te lui) om iets ineen te flansen en ook geen tijd (lees geduld over) om na een werk- en of hobbyrijdag volgens een recept te koken. Zo'n gerecht vanuit een recept dat gaat niet vloeiend, dat duurt lang,...

Ik wil dingen die lekker en makkelijk zijn en weinig ingrediënten bevatten. Ik heb al vaak tijdens het koken van zulks een gerecht gedacht: "hé dit zouden andere (luie, ongeduldige, drukke,...) wijven ook wel handig vinden om te maken".

Ik vergeet echter vaak (ja ik ben ook zeer ongestructureerd en slordig) om foto's te trekken van mijn kooksels. en ik weet niet hoe jullie zijn, maar ik kook alleen dingen waar een mooie foto bijstaat.

Gisteren heb ik eindelijk foto's getrokken van iets zeer eenvoudig, maar toch zeer lekker. Ook voor kinderen want dat is hier nog een criterium: "de jung moeten het lusten!" Want ik kan na een lange werkdag ook niet zo goed tegen gezaag.
(misschien denk je bij het lezen ervan: "maar dat kan ik al lang", dan is dat fijn voor u)

Groententaart met broccoli en spek

1 stronk broccoli (want prei lusten ze niet graag)
gerookte spekblokjes (ge weet wel zo twee bakjes van herta of zo)
1 rol voorgemaakt bladerdeeg
3 eieren
melk
geraspte kaas
een oven op 180 graden
taartvorm


Snij de stam van de broccoli.
Snij de roosjes zo klein mogelijk.
bak het spek en de broccoli samen in een pan.
Leg het bladerdeeg (samen met het bakpapier) in een taartvorm.
Kieper de broccoli en het spek op het bladerdeeg.
Doe er de geraspte kaas over (zoveel als je zelf lust).
Doe drie eieren in een maatbeker en kluts ze.
Doe melk bij het eimengsel tot je ongeveer een 300 ml hebt.
Giet dit over de broccoli, spek, kaas.
Zet in de oven tot het eimengsel opgesteven is.

En dat ziet er dan ongeveer zo uit:















(ja, ja ik weet het! De foto trekt op nie veel. T'is dat ge een idee hebt van hoe het er ongeveer zal uitzien)

Groententaart op zijn Belgisch

Hoezo op zijn Belgisch? A wel, Het is groententaart met hesp en witloof en kaas, zoals hesperollekes? En das typisch Belgisch!.

Dezelfde Ingrediënten als in het vorige recept. Alleen heb je in plaats van broccoli, 3 stronken witloof (grof gesnipperd) nodig. En in plaats van spek, hespenblokjes.

De werkwijze is hetzelfde.

En dat ziet er zo uit:















( Inderdaad, deze foto ziet er nog slechter uit! Maar ik heb deze taart als tweede gemaakt en toen was er bijna geen licht meer in ons donker rijtjeshuis.)

k

piep

oh boy

gesprek tussen 2 aanstaande ouders:

vader: Ik vind Jan wel een mooie naam.
moeder: Dat gaat toch niet voor een meisje.
vader: In het Engels is da toch ook een meisjesnaam!
moeder: Ja maar hier niet. Dan moet je telkens zeggen:"maar het is wel een meisje hoor!".


De moeder houdt voet bij stuk en uiteindelijk wordt hun dochter Juno genoemd (zoals de moeder al vanaf het begin wou).

Waar de moeder geen rekening mee hield, is dat ze in Hasselt woont. Daar zijn/waren veel mensen die ook het Frans bezigen. Die mensen zeggen niet Juno (met de "j" van jas en de klemtoon op de eerste lettergreep), maar Juneau (met de "j" van Jef, Jules, enz.. en de klemtoon op de 2e lettergreep).

Dit leidt tot de volgende ambetante situaties (vooral als de vader in de buurt is):
Dokter: Ah Juneau, kleedt hem maar eens uit!

Verpleegster van kind en gezin: Hier is Juneau zijn boekske.

Totale vreemde: Ah Juneau, das ne speciale jongensnaam.

Aande telefoon: Ja de naam is Juno, neen het is een meisje.

En ga zo maar verder.....