zaterdag 20 maart 2010

sokken in de lente

Vermits ik niet echt iets aan het maken ben vanwege te moe: 3 kids/ 3,5 dag per week werken/zelfstandige als lief/een huis aant bouwen/hobby's/huishouden/....

Vertel ik u iets over volgende foto:


Deze foto vertelt op het eerste gezicht niet veel, maar als je goed kijkt, zie je:

1. dat de winter echt veel te lang heeft geduurd! Alle leggings, kousenbroeken, laarzen, winterjassen,... vallen stilaan uit elkaar. Het heeft geen zin meer (hoop ik) om leggings, laarzen, enz. te kopen want de winter is voorbij (hoop ik heeeeel hard).

2. dat mijn tweede kind, een zeer koppig maar wel grappig meisje is dat zich niet veel van andere aantrekt. Ze heeft altijd al problemen gehad met het het zintuig 'voelen'. Wou als baby alleen uit bepaalde lepels eten, eet geen aardbeien want die pitjes aan de buitenkant voelen vies, draagt al jaren dezelfde uitgelaperde bomma-onderbroeken want anders spant dat zo, doet sokken consequent binnenste-buiten aan want die ribbels zijn ambetant aan uw tenen, heeft vaak rare combinatie's aan onder het motto "als het maar goed zit, doet de rest er niet toe" en (zie foto) heeft vaak 2 verschillende sokken aan want het is niet omdat ze een paar zijn , dat ze ook allebei even lekker zitten! (Zag ondertussen nog een meisje op school hetzelfde rondlopen: trendsetter?)

3. dat mijn tweede kind ook (wat dacht ge!) moeite heeft met schoeisel en dus supergraag crocs aandoet. Wat een serieus probleem is in de winter! En al voor menig traantje (ook van mij) heeft gezorgd in de schoenenwinkel en tot voor kort elke morgen bij het aandoen van de schoenen die uiteindelijk gekozen waren (soms onder lichte dwang).

4. dat ik een tuin heel leuk vind, maar niet echt graag in de tuin werk, zelfs gras ligt bij ons altijd vol rotzooi.

5. dat het woensdag een heerlijke dag was. We hebben de hele namiddag buiten gezeten, gespeeld, gestept,.... WANT HET IS EINDELIJK LENTE!


k

dinsdag 16 maart 2010

denk zen

Om te voorkomen dat menig bloglezende moeder vanaf nu zijn dochter thuisonderwijs gaat geven, wil ik nog even iets toevoegen aan mijn vorig bericht:

Gelukkig zijn zulke vriendincrisissen (meestal) vlug voorbij!
Meestal lig ik er 's nachts wakker van, kom ik er de volgende dag op terug met mogelijke tips, oplossingen,...

Waarop de dochter in kwestie dan zegt: "Nee, nee da is al lang voorbij! Trouwens mag P morgen komen spelen?"

k

de hel van de lagere school


Alle drie mijn kinderen gaan al naar school.
Ik merk dat veel van de bloggers kleinere kinderen hebben, dus dit zal misschien (nog) niet herkenbaar zijn, maar naar school gaan is soms heftig!

Mijn oudste dochter is een zeer stil kind. Ze gaat graag naar school, maar soms heeft ze het heeel zwaar. Waarom?

Soms door het werkritme. Ze is eerder dromerig, snel afgeleid en gewoon traag. Ze zit op een Freneitschool, maar zelfs daar is er een zekere tijdsdruk.

Maar veel vaker is ze (intens) verdrietig, omwille van vriendinnen!
Zo meisjes, dat kan er echt heftig aan toe gaan! (Bij de tweede is dit ook zo, bij mijne zoon merk ik hier veel minder van)

Vandaag zat het er weer tegen. Ik merk het al direct als ik haar op ga halen: bleek, buikpijn, niet fijn op school,...
En even later komt het eruit:
-We waren aant springtouwen en D stopt telkens als ze iemand raakt en begint dan opnieuw en toen ging P draaien en die deed dat ook, maar dat mocht niet van D!
En toen zie ik:"Maar gij deed dat toch ook, dat is nie eerlijk als P dat nie mag"
En toen was D kwaad en wilde ze niet meer meedoen. En ze zei: " wie komt er met mij mee springtouwen?"En weet ge wa, iedereen ging mee.-


Ik luister rustig naar haar verhaal en wens haar proficiat omdat ze het opneemt voor iemand anders (GO, GIRL). Ik probeer haar te troosten door te zeggen:" Maar dan kon ge toch gewoon met P verderspelen" Waarop zei zegt:" Neen, die was ook met de anderen mee gaan springtouwen"

En dan hè, moet ik mij heeel erg inhouden( Rustig ademhalen, ze zijn nog maar 8 jaar).
Maar ik kon het toch niet laten om te zeggen:" oooh de trut". En dat werd hartelijk beaamd door mijn eerstgeborene.


PS: Toen ik voorzichtig vroeg wat zij dan de rest van de speeltijd had gedaan, zei ze: "een beetje geweend tegen het hek" (auw, mijn hart)

k

zondag 14 maart 2010

liefste kitty

Ik heb nooit een dagboek bijgehouden. Ik zag daar het nut niet zo van en ik moest (stiekem) zelfs een beetje lachen met mensen die dat wel bijhielden. Ik heb dit (want zo ben ik wel) al menig maal laten weten aan meerdere mensen.

Ik liet, na het maken en sturen van mijn eerste bericht, mijn blog aan mijn lief zien. Hij vond het tof en mooi vormgegeven (en dat wil wat zeggen, want hij is altijd zeeeeer eerlijk en kritisch en ook nog grafisch vormgever). Plots moest hij een beetje lachen.

Ik vroeg:" Wat zit ge zo te lachen?"
Hij: "Ge weet toch waar ge mee bezig zijt hè?"
Ik: "EUh, nee"
Hij:" ge zijt een soort van dagboek aan het bijhouden!"

En inderdaad, ik beken schuld, hij heeft gelijk.

Bij deze een dikke sorry aan alle dagboekbijhouders van deze wereld!
Ik was fout.

k

vrijdag 12 maart 2010

tadaaaa

En dan hier eindelijk de kostuums!
M was dus Michael Jackson: Alles van de kringloopwinkel, ingekort, versmald en opgesmukt!
F werd een lieveheersbeestje.
K werd een zeer enge draak.
Voor hun twee heb ik de handleiding van meisjesmama gebruikt. Waarvoor nogmaals dank trouwens.
Voor de draak heb ik de handleiding gewoon letterlijk gevolgd. Het beestje had wat aanpassingen nodig en is trouwens ook niet omkeerbaar want dat zag ik gisteren ècht niet meer zitten.

k

(ik weet het, de foto's zijn verre van ideaal: lelijke achtergrond, slecht licht en het lijkt wel alsof mijn kids hun gezicht niet mogen tonen, maar ze zijn deze ochtend voor het naar school gaan getrokken en we waren al te laat)

WAUW

Ben net terug van de stoet!
Gisteren nog tot 23 uur gewerkt aan de cape van F.
Straks als ik thuis ben en de kabel van het fototoestel vind, toon ik jullie een paar foto's van de kids in vol ornaat.

Foto's van de stoet zelf, heb ik niet.
Voor je het weet, staan ze voor u en voor je het weet zijn ze weer weg.
Het enige waar ik tijd voor had, was wegduiken voor de confetti.
Heeeel leuk uw moeder invetten.

F liep helemaal van voor (typisch) en M helemaal vanachter (ook typisch).
En alhoewel ze allebei dachten dat ze origineel gekozen hadden, heb ik in de klas van M nog 4 andere Michaels geteld en op de speelplaats ook een paar andere lieve-heersbeestjes zien huppelen! Verder liepen er zeeeeeeeeer veel Pippi's, Lady Gaga's en punkers rond.

donderdag 11 maart 2010

de boerenbuiten

K is al heel de week ziek: koorts, ellendig, keelpijn,...
Gisteren naar tante geweest en vandaag naar oma en opa, want wij moesten werken.
Ik mocht vandaag wat later op mijn werk zijn, dus eerst de meisjes afgezet en daarna naar mijn ouders om k af te zetten. Ik werk in Hasselt en mijn ouders wonen daar niet, dus moest ik helemaal naar hun (20 min) rijden om dan weer helemaal terug naar Hasselt te rijden. Ik weet het, heel omslachtig, maar het ging niet anders.
Ik had een afspraak om 10 uur, maar ik dacht dat lukt wel!
Natuuurlijk was het weeral heel nipt, want, ge gelooft het nooit, ik heb achter twee (hele langzame) tractors gezeten. Niet bij mijn ouders, die niet in een stad wonen, maar wel in Hasselt zelf, wat toch een stad is (geen grote, maar kom). Twee!!
Tractors mogen ook op de weg rijden, maar niet als ergens op tijd moet zijn.

Gelukkig was mijn afspraak ook te laat. Die had misschien drie tractors ;-)

k