Luie wijve kost: groententaart

Ik kook graag, maaaaaar .... had tot nu toe drie kinders (ondertussen 4) met hobby's en een job van 3,5 dag (ondertussen 6 maand niet, maar wel weinig nachtrust). Ik heb dus weinig zin (lees ben te lui) om iets ineen te flansen en ook geen tijd (lees geduld over) om na een werk- en of hobbyrijdag volgens een recept te koken. Zo'n gerecht vanuit een recept dat gaat niet vloeiend, dat duurt lang,...

Ik wil dingen die lekker en makkelijk zijn en weinig ingrediënten bevatten. Ik heb al vaak tijdens het koken van zulks een gerecht gedacht: "hé dit zouden andere (luie, ongeduldige, drukke,...) wijven ook wel handig vinden om te maken".

Ik vergeet echter vaak (ja ik ben ook zeer ongestructureerd en slordig) om foto's te trekken van mijn kooksels. en ik weet niet hoe jullie zijn, maar ik kook alleen dingen waar een mooie foto bijstaat.

Gisteren heb ik eindelijk foto's getrokken van iets zeer eenvoudig, maar toch zeer lekker. Ook voor kinderen want dat is hier nog een criterium: "de jung moeten het lusten!" Want ik kan na een lange werkdag ook niet zo goed tegen gezaag.
(misschien denk je bij het lezen ervan: "maar dat kan ik al lang", dan is dat fijn voor u)

Groententaart met broccoli en spek

1 stronk broccoli (want prei lusten ze niet graag)
gerookte spekblokjes (ge weet wel zo twee bakjes van herta of zo)
1 rol voorgemaakt bladerdeeg
3 eieren
melk
geraspte kaas
een oven op 180 graden
taartvorm


Snij de stam van de broccoli.
Snij de roosjes zo klein mogelijk.
bak het spek en de broccoli samen in een pan.
Leg het bladerdeeg (samen met het bakpapier) in een taartvorm.
Kieper de broccoli en het spek op het bladerdeeg.
Doe er de geraspte kaas over (zoveel als je zelf lust).
Doe drie eieren in een maatbeker en kluts ze.
Doe melk bij het eimengsel tot je ongeveer een 300 ml hebt.
Giet dit over de broccoli, spek, kaas.
Zet in de oven tot het eimengsel opgesteven is.

En dat ziet er dan ongeveer zo uit:















(ja, ja ik weet het! De foto trekt op nie veel. T'is dat ge een idee hebt van hoe het er ongeveer zal uitzien)

Groententaart op zijn Belgisch

Hoezo op zijn Belgisch? A wel, Het is groententaart met hesp en witloof en kaas, zoals hesperollekes? En das typisch Belgisch!.

Dezelfde Ingrediënten als in het vorige recept. Alleen heb je in plaats van broccoli, 3 stronken witloof (grof gesnipperd) nodig. En in plaats van spek, hespenblokjes.

De werkwijze is hetzelfde.

En dat ziet er zo uit:















( Inderdaad, deze foto ziet er nog slechter uit! Maar ik heb deze taart als tweede gemaakt en toen was er bijna geen licht meer in ons donker rijtjeshuis.)

k

piep

oh boy

gesprek tussen 2 aanstaande ouders:

vader: Ik vind Jan wel een mooie naam.
moeder: Dat gaat toch niet voor een meisje.
vader: In het Engels is da toch ook een meisjesnaam!
moeder: Ja maar hier niet. Dan moet je telkens zeggen:"maar het is wel een meisje hoor!".


De moeder houdt voet bij stuk en uiteindelijk wordt hun dochter Juno genoemd (zoals de moeder al vanaf het begin wou).

Waar de moeder geen rekening mee hield, is dat ze in Hasselt woont. Daar zijn/waren veel mensen die ook het Frans bezigen. Die mensen zeggen niet Juno (met de "j" van jas en de klemtoon op de eerste lettergreep), maar Juneau (met de "j" van Jef, Jules, enz.. en de klemtoon op de 2e lettergreep).

Dit leidt tot de volgende ambetante situaties (vooral als de vader in de buurt is):
Dokter: Ah Juneau, kleedt hem maar eens uit!

Verpleegster van kind en gezin: Hier is Juneau zijn boekske.

Totale vreemde: Ah Juneau, das ne speciale jongensnaam.

Aande telefoon: Ja de naam is Juno, neen het is een meisje.

En ga zo maar verder.....

juno

En nu nog langer slapen dan drie uur aan een stuk en het is echt het schoonste kinneke van de wereld!

k

sjmoetsig

ik las hier over het bezig houden van peuters en dacht terug aan de tijd dat ik die nog had en moest bezighouden.
Dat liep vaak behoorlijk uit de hand ...

en weeral

Zoals ik in mijn vorige bericht al zei: in de paasvakantie. Nummer drie was uitgeteld voor begin januari en om de traditie van de feest-geboortedagen verder te zetten, is ie (weer met keizersnee)op driekoningen ter wereld gekomen.

Een jongen deze keer. Toen ik pas zwanger was, zeiden veel mensen: "Dat het nu maar een jongetje is!" En dat vond ik zo raar want drie meisjes had ik ook wel oké gevonden, niet dat ik niet blij ben met mijne zoon! En de papa is toch ook wel blij met zijne zoon, zeker nu het aantal vrouwen in ons gezin weer gegroeid is.

'T was wel efkes wennen, zo'n jongetje. Hij had een piemel, dus bij het pamperverversen, kon hij nog verder mikken, knutselen vond hij leuk maar vooral om de boel te begaaien, ballen, auto's, vliegtuigen (één van zijn eerste woordjes) en wapens waren instant interessant (ook al hadden wij tot dan toe vooral meisjesachtig speelgoed).

Ik moet eerlijk, en ook redelijk schaamtevol, bekennen dat zijn baby- en peutertijd redelijk aan mij voorbijgegaan is. Zo'n derde kindje dat kort op twee andere volgt, moet vooral mee met de rest. Je hebt niet veel tijd meer om stil te staan bij alle mijlpalen. Ik weet bijvoorbeeld echt niet meer wanneer hij kon lopen, terwijl ik dat van de oudste wel nog weet.

Ik weet wel nog dat hij heel sociaal was, hij lachte veel en naar iedereen, kon al vlug en zeer goed praten en deed(doet) dit veel en met iedereen.

Hij is een lief kereltje. Een echt man, heel stoer, maar toch bang voor veel dingen. Sociaal, maar ook gereserveerd als het over zijn eigen gevoelens gaat. En alhoewel hij echt een broer wou, is hij heel lief en zorgzaam voor zijn babyzus. Ik smelt elke keer als ik zie hoe hij haar troost.

Kaan ne gelukkige verjaardag!
o ja (dank u Riet), hij wordt 6 jaar!

weeral

Toen mijn broer hoorde dat mijn laatste broedsel weer (3 van de 4) in de eindjaarsperiode verwacht werd, vroeg hij:"wanneer doen jullie het eigenlijk altijd?" :) (rond paasvakantie blijkbaar)

Mijn eerste eindejaarsbroedsel wordt vandaag 8 jaar! Ik vind 31 december echt een stomme dag om geboren te worden. En ze is nog wel in gang gezet. Blijkbaar kon dat echt geen dag meer wachten. Ondertussen is ze al blijven zitten, want ja ze is dus echt wel een jaar jonger dan sommige van haar leeftijdsgenootjes.

Na eerst in gang gezet te zijn, is het uiteindelijk nog een keizersnee geworden, want ze wou echt nie! En koppig is ze altijd gebleven. Wie denkt dat bij een keizersnee het kind er zo uitfloept heeft het fout. Bij het kind in kwestie, hebben twee verpleegsters moeten duwen en de gynaecoloog moeten sleuren, voor ze eruit kwam (ze wilde écht nie).

Ze was de laatste van het jaar 2002 die in dat ziekenhuis ter wereld kwam. En toen ik eindelijk dicht genaaid was en de verdoving uitgewerkt en ik dus terug op mijn kamer kwam om eindelijk mijn boeleke te kunnen voeden, was daar het vuurwerk!

Ze is een zotte vlaai, koppig en ge hebt een handleiding (die vaak veranderd en aangepast moet worden) nodig om met haar om te gaan. Maar ze heeft pit, doorzettingsvermogen en is nooit te lui om te helpen (in tegenstelling tot andere gezinsleden).

Ze was geen mooie baby, maar nu is ze supermooi, met de mooiste sproeten ooit (al zou ze die zelf willen weg laten halen)

Lieve Finn, gelukkige verjaardag!!