dinsdag 27 september 2011

Niet dood....

maar wel zeer druk. Voor 1 september had ik 9 maanden niet meer gewerkt (voor geld en op een bureau bedoel ik dan). Vanaf 1 september begon: mijn werk, de creche voor Juno (kopzorgen want ze huilt en is redelijk stil daar), het eerste studiejaar voor Kaan ( veel oefenen), het vijfde studiejaar voor Maya (amai zoveeeeeeeeel huiswerk) en een nieuwe school voor Finn (veel kopzorgen want ze mist haar oude school en went moeilijk aan de nieuwe).

Dat wil zeggen 4 haltes 's morgens (creche, school 1, school 2, werk) en 3 afhaalplaatsen 's avonds. En alhoewel ik wel een wederhelft heb om mij te helpen, is het gewoon veel werk, zelfs voor twee mensen.

Tegen 22 uur ben ik klaar, gaar en vertrek ik bedwaarts.

Tot zover het gezaag en de excuses wat betreft het niet meer bloggen, naaien en kunnen onthouden van leuke kinderannekdotes.

Af en toe doen we wel nog eens wat! En denken we er zelfs aan om daar foto's van te maken.



















we gaan zwemmen in meertjes




















spelen mini-golf

















maken een kinderboerderij (voor Sem het konijn.
En Mimi de cavia die zielige Sem gezelschap zal houden.
En ook nog voor Mien de cavia die zielige Mimi gezelschap moet houden)




















knutselen met overschotjes (van konijnenhokken)















besluipen katten die konijnen besluipen

vrijdag 26 augustus 2011

Effe zagen...

Jeej, vandaag wordt ik 34 jaar.

En wat doet ge zoal op uw verjaardag?:

* terug gaan werken na 9 maanden thuis zitten (jak)
* uwe 9 maanden oude baby voor het eerst naar de creche brengen (snif)

Wat doe je zeker niet?:

* werken aan de volgende give-away (argl)
* droog blijven tijdens uw bezoek aan de post/stadhuis/ziekenkast (drup)

Oké, genoeg gezaagd, terug aant werk...

vrijdag 19 augustus 2011

tutorial: papier maché kast

Ik geef toe dat de foto in mijn vorig bericht niet echt duidelijk maakt, wat de papier maché te maken heeft met die kast.

Wat ook bedrieglijk was, is de tekst. Het is natuurlijk niet "efkes wat kastjes bijeen zetten" en huplakee t' is klaar. Om eerlijk te zijn dachten wij (lees vooral mijn wederhelft) dat het toch iets sneller en makkelijker zou gaan dan dat het uiteindelijk ging.

Ik zit er voor niks tussen, behalve dan het bezig houden der kinderen zodat hij verder kon werken. En natuurlijk het achteraf meedelen aan de (blog)wereld van het schoons dat hij weeral maakt.

Het begin:

Eerst moet je natuurlijk kastjes kiezen . Meestal lukt dat niet in één kringloopwinkelbezoekbeurt. Je kiest best wat vanalles: met en zonder poten, met lades of deurtjes, met handvaatjes,....

Dan meet je alles op en maak je op de computer blokjes met dezelfde afmeting (in een kleinere schaal uiteraard) en met lijntjes op de plaatsen waar de lades/deurtjes/venstertjes zitten. Hiermee maak je verschillende (stabiele) composities, tot je iets vindt wat je goed vindt. Je kan er natuurlijk ook zo (op het gevoel) aan beginnen. Je laat ook eens de poten van sommige kastjes weg om ze dan ergens op te plaatsen of je draait een kast eens om,...

















Dan begin je alles aaneen te zetten (met schroeven), poten te verwijderen, poten van de onderste kast(en) te verstevigen,... En als laatste haal je alle verwijderbare deurknopjes weg (hou ze wel bij).

Het bedekken:

Wij (lees weer mijn wederhelft) vonden het teveel gedoe om al die verschillende kasten te schuren en/of af te bijten. Dus ging hij op zoek naar een manier om dit te omzeilen en toch te kunnen oververven. En daar komt de papier maché kijken.

Je maakt een emmer behangerslijm. Koopt een pak wit a4-papier en scheurt hier stroken van. De grote van de stroken kies je zelf. Zij bepalen het reliëf van je kast. Want ja, je kast zal niet glad en effen zijn. Ze zal een textuur hebben. Wij scheurden meestal het blad in de lengte in ongeveer 4 stroken. Daarna werden die stroken nog eens in 2 gescheurd.

Je besmeert je kast met lijm en ook elke strook voordat je ze op de kast plakt en dan ga je nog eens met je borstel over de strook zodat ze goed en vooral zonder kreukels en bubbels plakt. Hoe je de stroken plakt bepaald ook mee de textuur. Je kan ze heel netjes horizontaal/verticaal naast elkaar plakken of eerder schuin en over elkaar.
















Wat wel belangrijk is ,bij het plakken, is dat je zorgt dat je de stroken om de hoek plakt. Dus bij bv. een deurtje niet mooi stoppen aan de rand maar een strook met de ene helft op de voorkant en de andere helft op de andere kant plakken. Doe je dit niet, dan komt het papier te snel los.Omdat je de deuren en ook laden zo beplakt moet je wel opletten dat je ze nog dichtkrijgt. Soms is het dus nodig om voor het beplakken, al wat te schuren of latjes weg te halen.

Wrijf ook af en toe de luchtbellen een beetje weg van onder het geplakte papier. Geen zorgen, de (meeste) rimpels verdwijnen nog bij het drogen.

Je doet dit zo voor heel de kast. Wij hebben de binnenkant van de lades niet gedaan. De binnenkant van kasten met deurtjes hebben we naderhand gewoon geverfd (dit kon omdat ze langs binnen niet vernist waren).




















De afwerking:

Nu kan je de kast verven. Wij hebben voor wit gekozen, maar het kan natuurlijk ook in een andere kleur. We hebben latex verf, die we ook voor de muren gebruiken, genomen. Als deze droog is, hebben we alles ook nog vernist met matte parketvernis op polyruthaan-basis (weet de wederhelft mij te melden). Dit omdat het dan minder snel vuil wordt en afwasbaar is.

De deurknopjes zijn gelakt. Eerst met een grondlaag spuitbus en dan met een lak spuitbus.

zaterdag 13 augustus 2011

Make over: een kast van papier maché

VOOR:Ge neemt wa kaskes van de kringloopwinkel....













































NA: Ge doet daar vanalles mee en ge hebt een nieuw bureaukast...



















En nu nog inladen!

vrijdag 12 augustus 2011

en de winnaar is .....

JESS

Als je mij je adres eventjes mailt naar katriendesy@gmail.com, dan stuur ik het T-shirtje naar u.

woensdag 3 augustus 2011

GIVE AWAY 1

Ik had het al eens beloofd, maar omwille van een spoorloos- maar ondertussen gelokaliseerd- fototoestel, kon het nog niet doorgaan! Want ge wilt natuurlijk geen kat in een zak winnen. Ge wilt de marchandise wel eerst zien, voor ge u aanmeldt.

En wat doet die 1 daar achter de titel? Wel, mijn eerste give-awaytje, is voor baby-meisjes met maat 74. Dit heeft echter niet iedereen in huis/familie/vriendenkring. Dat vond ik een beetje oneerlijk, dus zorg ik voor nog een andere give-away. Dat wil niet zeggen dat mensen die wel een baby-meisje hebben niet meer mogen meedoen met GIVE-AWAY 2.

Wat is GIVE-AWAY 1?

Een witte T-shirt (van de Hema) met lange mouwen met daarop een zelfgemaakte eendjes-applicatie . De applicatie is gemaakt van restjes stof en vilt. De stof van de T-shirt is eerder meisjesachtig (vind ik toch, maar niks houdt u tegen om ze toch bij uwe zoon aan te doen). Zoals ik al zei: maat 74.






Hoe werkt het?
Laat een berichtje achter als je wil meedoen. Nee, je hoeft geen volger te worden of een berichtje te posten of te twitteren, facebooken,op uw blog posten, rondbellen, afroepen in uw buurt,....
Op 12 augustus kiest een onschuldige kinderhand de winnaar.

Wat valt er nog te winnen?
Ik weet het al, maar moet nog een gaatje vinden om het te maken! Nog even geduld voor de volgende dus....

vrijdag 8 juli 2011

Opsporing verzocht

Dit is het eerste berichtje dat ik schrijf vanuit mijn gloednieuwe woonst, zoon doodmoe in de zetel (nachtje tent met vriendjes achter de rug), 2 dochters op sportkamp en baby doodziek in bed (eventjes want seffes moeten we weer huilen en kermen).

Ik ben blij dat we dit huis gebouwd hebben, op deze plek en dat we hier eindelijk wonen. Het zal ook wel moeten want ik verhuis NOOOOOOOOOOOOOOOIT meer.

3 dagen non-stop dozen, meubels en andere rommel naar een camionette sleuren, dragen, trekken en duwen en er staat nog steeds van alles in ons oud huis. Daar blijft dus echt rommel uitkomen!

Ik zeg wel 3 dagen, maar eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik op dag 3 (de zwaarste trouwens) niet veel gedaan heb behalve op de spoed zitten en voortstrompelen. Want wat doet een kluns die heel moe is?

Een kluns die al twee dagen zware dingen, 3 verdiepingen naar beneden sleurt. Wel, een kluns laat zich door haar nijvere wederhelft overhalen om op dag 2, om 20 uur 's avonds (zonder avondeten gehad te hebben), nog 1 keer de auto vol te laden. Diezelfde kluns stapt dan buiten aan de voordeur, vergeet dat daar 3 trapjes zijn en landt met haar volle gewicht op haar rechtervoet. Die voet draait zoals hij niet hoort te draaien, kraakt en doet dan zeer veel pijn.
Niet gebroken wel zwaar verstuikt.

Ik zou u zeer graag foto's tonen, van ons huis, de tuin en vooral het uitzicht vanuit onze gigantische schuiframen. Maar een ander nadeel van mijn persoonlijkheid (naast klunzigheid) is wanorde. Tijdens een verhuis vertaalt dit zich in: de eerst 5 verhuisdozen zeer mooi en efficiënt ingepakt (ge weet wel met op de buitenkant wat erin zit), de volgende 40 dozen gewoon volgegooid zonder enige indicatie wat betreft de inhoud. Concreet wil dit momenteel zeggen dat volgende items spoorloos zijn (voor zover we weten): fototoestel, Senseo, jeukdruppels van Kaan en de wekker.

Van zodra item nummer 1 opgespoord is, laat ik wat foto's zien!