Weet je waar ik echt een hekel aan heb?
Hobby's!
Niet die van mezelf en eigenlijk ook niet die van de kinders, maar al dat gerij en geregel.
pfff, ik word daar vaak slechtgezind van.
Het maakt dat mijn weekrooster er naast mijn werk ontzettend vol uitziet!
Natuurlijk willen mijn drie jung bijna nooit hetzelfde doen, waardoor ge telkens twee kinderen moet meesleuren en bezighouden tijdens de hobby van nummer drie.
Tot dit jaar had mijne zoon, gelukkig, nog geen behoefte aan een hobby. Maar eind augustus kreeg hij plots een lumineuze inval."Ik ga voetballen!".
En als er één ding is, waar zowel ik als mijn lief tegenop zagen toen wij een zoon kregen, dan is het wel deze uitroep.
Dus vorige woensdag, na eerst F naar en van turnles te halen, ging ik met zoonlief en twee mopperende dochters naar de voetbal.
En het was erg, nog erger dan ik dacht! Brullende trainers, medevoetballertjes die mijne zoon plaagde en zelfs stampte, ne trainer die ervanuit ging dat alle 5-jarige jongetjes al op de hoogte zijn van de voetbalregels en die de helft van zijn groepje telkens kwijt was, direkt al twee keer inde week trainen en een match op zaterdag,......
Op terugweg naar huis vroeg ik bang hoe hij het vond.
"leuk" en ik dacht "sjit".
Maar eventjes later vroeg hij of hij ook een andere hobby mocht doen.
En ik heb heel blij ja geroepen.
En toen hij 's avonds toch weer van gedachten veranderde (ik vond de voetbal toch leuk) heb ik hem niet gesteund, ik heb hem niet gezegd dat ie het dan nog maar es moest proberen.
Integendeel ik heb hem opgesomd wat er allemaal stom was aan voetbal en dat er nog andere leuke sporten waren (zoals samen turnen met zijn zus, lekker praktisch)en dat hij dan wel scheenlappen en spikes kreeg van sinterklaas zonder dat hij naar de voetbal hoefde,...
Ben ik nu een slechte moeder? Is het erg dat ik mijn eigen afschuw van het voetbalgebeuren voor laat gaan op zijn behoeftes?
Maar het was echt heeel erg hoor!
k
dinsdag 14 september 2010
zaterdag 28 augustus 2010
Eerste hulp bij naaiproblemen
Ik ben terug aan het naaien!
Mijn schoonzus heeft (3,5 maand geleden)een (hele mooie) dochter gebaard en ik heb nog steeds niets kado gegeven. Foei!
Ik voelde mij toen wel niet zo lekker, dus ik had een excuus.
Vermits ik mij nu beter voel, moet ik er eens invliegen.
Ik wilde heel graag eens een kleedje maken, ook omdat ik dan ineens al eens kan oefenen voor als mijn eigen dochter er over 3 maanden is.
Ik weet het, ik heb al 2 dochters, maar die zijn zo groot en ik begin liever met iets klein. Dat is wat hanteerbaarder.
Ik had al veel positiefs gehoord over de patronen van Oliver+S, dus heb ik er meteen 1 besteld.
Ik ben er 2 weken geleden aan begonnen. En het ging wel. Het bovenstukje heb ik wel een keer opnieuw moeten maken, maar och, het kon erger.
Nu zit ik echter vast!
Ik snap één van de stappen niet omdat: a. ik het Engels niet helemaal kan doorgronden en B. geen ruimtelijk inzicht heb en mij dus helemaal niet kan inbeelden wat er bedoeld wordt.
Misschien heeft één van jullie het al gemaakt en mag ik dan mijn probleem eens doormailen?
Dit is het patroon:

Alvast bedankt!
k
Mijn schoonzus heeft (3,5 maand geleden)een (hele mooie) dochter gebaard en ik heb nog steeds niets kado gegeven. Foei!
Ik voelde mij toen wel niet zo lekker, dus ik had een excuus.
Vermits ik mij nu beter voel, moet ik er eens invliegen.
Ik wilde heel graag eens een kleedje maken, ook omdat ik dan ineens al eens kan oefenen voor als mijn eigen dochter er over 3 maanden is.
Ik weet het, ik heb al 2 dochters, maar die zijn zo groot en ik begin liever met iets klein. Dat is wat hanteerbaarder.
Ik had al veel positiefs gehoord over de patronen van Oliver+S, dus heb ik er meteen 1 besteld.
Ik ben er 2 weken geleden aan begonnen. En het ging wel. Het bovenstukje heb ik wel een keer opnieuw moeten maken, maar och, het kon erger.
Nu zit ik echter vast!
Ik snap één van de stappen niet omdat: a. ik het Engels niet helemaal kan doorgronden en B. geen ruimtelijk inzicht heb en mij dus helemaal niet kan inbeelden wat er bedoeld wordt.
Misschien heeft één van jullie het al gemaakt en mag ik dan mijn probleem eens doormailen?
Dit is het patroon:
Alvast bedankt!
k
donderdag 26 augustus 2010
33
Ik ben jarig!
Vandaag word ik 33 jaar.
En alhoewel ik er niet van wakker lig, vind ik dat een afschuwelijk getal.
Dat is echt al over de 30.
Dat is beginnende kaalheid, bierbuikje,...
Dat is echt de jeugd voorbij.
Dat is echt huisje, tuintje, boompje, (bijna 4) kindje.
Och ja.
k
Vandaag word ik 33 jaar.
En alhoewel ik er niet van wakker lig, vind ik dat een afschuwelijk getal.
Dat is echt al over de 30.
Dat is beginnende kaalheid, bierbuikje,...
Dat is echt de jeugd voorbij.
Dat is echt huisje, tuintje, boompje, (bijna 4) kindje.
Och ja.
k
zondag 22 augustus 2010
het echte leven
Nog een keertje slapen en dan beginnen we er weer aan!
Ik ben sinds 17 mei thuis (ziekenverlof en daarna vakantie) en morgen is het gedaan.
De meiden gaan op ponykamp, de zoon naar de oma en de mama naar haar bureau.
pfffff...
Eerlijkheidshalve moet ik eventjes melden dat:
- er de eerste werkdag na een vakantie op onze bureau niet veel gewerkt wordt. Er wordt enkel over de vakantie gebabbeld. Vermits iedereen druppelsgewijs binnen komt, worden de diverse verhalen meerdere malen verteld (kwestie dat iedereen mee is) en dan kan het lang duren voor ge kunt beginnen te werken.
- Ik pas om 10 uur begin en al om 15 uur moet stoppen (ponykampuren).
- ik waarschijnlijk alleen maandag ga werken, want ik heb geen opvang voor mijne zoon.
- ik waarschijnlijk alleen maandag ga werken, want ik heb nog te veel verlof staan.
- ik maar tot 6 december moet werken (ongeveer 3 maanden dus), want dan begint mijn bevallingsverlof.
- ik vanaf 6 december bijna 6 maanden thuis zal zijn, want de creche heeft pas plaats in mei voor de nieuwe baby.
Ondanks dit alles ben ik slechtgezind! (kan ook wel zijn omdat ik al de hele dag aan het poetsen ben)
k
Ik ben sinds 17 mei thuis (ziekenverlof en daarna vakantie) en morgen is het gedaan.
De meiden gaan op ponykamp, de zoon naar de oma en de mama naar haar bureau.
pfffff...
Eerlijkheidshalve moet ik eventjes melden dat:
- er de eerste werkdag na een vakantie op onze bureau niet veel gewerkt wordt. Er wordt enkel over de vakantie gebabbeld. Vermits iedereen druppelsgewijs binnen komt, worden de diverse verhalen meerdere malen verteld (kwestie dat iedereen mee is) en dan kan het lang duren voor ge kunt beginnen te werken.
- Ik pas om 10 uur begin en al om 15 uur moet stoppen (ponykampuren).
- ik waarschijnlijk alleen maandag ga werken, want ik heb geen opvang voor mijne zoon.
- ik waarschijnlijk alleen maandag ga werken, want ik heb nog te veel verlof staan.
- ik maar tot 6 december moet werken (ongeveer 3 maanden dus), want dan begint mijn bevallingsverlof.
- ik vanaf 6 december bijna 6 maanden thuis zal zijn, want de creche heeft pas plaats in mei voor de nieuwe baby.
Ondanks dit alles ben ik slechtgezind! (kan ook wel zijn omdat ik al de hele dag aan het poetsen ben)
k
woensdag 4 augustus 2010
BAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH
Ik was er eindelijk vanaf, of toch bijna.
Ik kon terug eten en vooral dat eten binnenhouden.
Eergisteren werd ik 's morgens wakker met een ontzettende bittere smaak in mijn mond. Ik dacht:"lap, weer een nieuw en leuk bijverschijnsel van de zwangerschap!".
Wat ik ook at/eet alles smaakt bitter of geeft een bittere nasmaak.
Groot (en ook verheugd) was mijn verwondering toen mijn lief 's avonds thuiskwam en klaagde over hetzelfde verschijnsel. Eerst dacht ik nog dat hij wel heel ver ging in zijn meevoelen met mijn zwangerschap, maar .... hij had een andere verklaring.
Als hij iets lichamelijk voelt, dat hij niet kan plaatsen, is de eerste plaats waar hij zoekt: het internet! Meestal krijg ik daar de sch*t van, want in zijn geval leidt dit vaak tot ongegronde angsten (want hij heeft natuurlijk altijd de ergste ziekte die hij kon vinden).
In dit geval was ik echter wel blij! Wij hadden maandag carpaccio met olie, parmezaan en .... pijnboompitten gegeten. En blijkbaar bestaan er twee soorten pijnboompitten: Chinese en Europese. En die Chinese (die wij natuurlijk hadden)kunnen er soms toe leiden dat je smaakhuishouding in de war geraakt, waardoor alles bitter smaakt.
Ge kunt er niks tegen doen, maar meestal duurt het maar maximum 5 dagen.
Ge moet het maar weten.
U bent bij deze dus ook gewaarschuwd!
k
Ik kon terug eten en vooral dat eten binnenhouden.
Eergisteren werd ik 's morgens wakker met een ontzettende bittere smaak in mijn mond. Ik dacht:"lap, weer een nieuw en leuk bijverschijnsel van de zwangerschap!".
Wat ik ook at/eet alles smaakt bitter of geeft een bittere nasmaak.
Groot (en ook verheugd) was mijn verwondering toen mijn lief 's avonds thuiskwam en klaagde over hetzelfde verschijnsel. Eerst dacht ik nog dat hij wel heel ver ging in zijn meevoelen met mijn zwangerschap, maar .... hij had een andere verklaring.
Als hij iets lichamelijk voelt, dat hij niet kan plaatsen, is de eerste plaats waar hij zoekt: het internet! Meestal krijg ik daar de sch*t van, want in zijn geval leidt dit vaak tot ongegronde angsten (want hij heeft natuurlijk altijd de ergste ziekte die hij kon vinden).
In dit geval was ik echter wel blij! Wij hadden maandag carpaccio met olie, parmezaan en .... pijnboompitten gegeten. En blijkbaar bestaan er twee soorten pijnboompitten: Chinese en Europese. En die Chinese (die wij natuurlijk hadden)kunnen er soms toe leiden dat je smaakhuishouding in de war geraakt, waardoor alles bitter smaakt.
Ge kunt er niks tegen doen, maar meestal duurt het maar maximum 5 dagen.
Ge moet het maar weten.
U bent bij deze dus ook gewaarschuwd!
k
woensdag 28 juli 2010
Arme sukkelaar
Ik heb een vruchtwaterpunctie laten doen en dan vragen ze u of ge het geslacht wilt weten. En dat wilde ik.
Dus vorige week ( een maand na de punctie); kreeg ik telefoon van Gasthuisberg.
De testen waren in orde en het is een meisje.
Waarop ik dit blijde nieuws verkondigde aan de rest van mijn kroost.
Waarop mijne (enige blijkbaar) zoon heeeeeeeeeel hard begon te huilen en heeeeeeel boos werd op mij!
Hij had echt gehoopt op een broer!
Het grappige is dat mijn moeder 20 jaar geleden hetzelfde aan de hand had. Mijn broer (3e kind na mij en mijn zus)heeft toen ook een heeeeeel hard gehuild nadat mijn moeder hem wist te melden dat de volgende een zusje zou zijn.
De geschiedenis herhaalt zich echt.
k
Dus vorige week ( een maand na de punctie); kreeg ik telefoon van Gasthuisberg.
De testen waren in orde en het is een meisje.
Waarop ik dit blijde nieuws verkondigde aan de rest van mijn kroost.
Waarop mijne (enige blijkbaar) zoon heeeeeeeeeel hard begon te huilen en heeeeeeel boos werd op mij!
Hij had echt gehoopt op een broer!
Het grappige is dat mijn moeder 20 jaar geleden hetzelfde aan de hand had. Mijn broer (3e kind na mij en mijn zus)heeft toen ook een heeeeeel hard gehuild nadat mijn moeder hem wist te melden dat de volgende een zusje zou zijn.
De geschiedenis herhaalt zich echt.
k
woensdag 21 juli 2010
terug
Ik kan weer functioneren! Gelukkig maar, want ik heb 1,5 maand verlof en mijn gebroed is dan ook thuis.Ik weet niet hoe ik dat had moeten oplossen.
Ik voel me nog steeds niet helemaal tip top, maar goed genoeg om van de vakantie te genieten. Zo lang ik maar zorg dat ik altijd iets te eten bij heb (geen vlees en brood daar walg ik van) lukt het wel.
Ik leef op de moment van rauwkost, fruit en koude vis. Heeel gezond!
Iets maken, komt er nog niet van!
Wie weet, binnenkort....
k
Ik voel me nog steeds niet helemaal tip top, maar goed genoeg om van de vakantie te genieten. Zo lang ik maar zorg dat ik altijd iets te eten bij heb (geen vlees en brood daar walg ik van) lukt het wel.
Ik leef op de moment van rauwkost, fruit en koude vis. Heeel gezond!
Iets maken, komt er nog niet van!
Wie weet, binnenkort....
k
Abonneren op:
Posts (Atom)