vrijdag 31 december 2010

weeral

Toen mijn broer hoorde dat mijn laatste broedsel weer (3 van de 4) in de eindjaarsperiode verwacht werd, vroeg hij:"wanneer doen jullie het eigenlijk altijd?" :) (rond paasvakantie blijkbaar)

Mijn eerste eindejaarsbroedsel wordt vandaag 8 jaar! Ik vind 31 december echt een stomme dag om geboren te worden. En ze is nog wel in gang gezet. Blijkbaar kon dat echt geen dag meer wachten. Ondertussen is ze al blijven zitten, want ja ze is dus echt wel een jaar jonger dan sommige van haar leeftijdsgenootjes.

Na eerst in gang gezet te zijn, is het uiteindelijk nog een keizersnee geworden, want ze wou echt nie! En koppig is ze altijd gebleven. Wie denkt dat bij een keizersnee het kind er zo uitfloept heeft het fout. Bij het kind in kwestie, hebben twee verpleegsters moeten duwen en de gynaecoloog moeten sleuren, voor ze eruit kwam (ze wilde écht nie).

Ze was de laatste van het jaar 2002 die in dat ziekenhuis ter wereld kwam. En toen ik eindelijk dicht genaaid was en de verdoving uitgewerkt en ik dus terug op mijn kamer kwam om eindelijk mijn boeleke te kunnen voeden, was daar het vuurwerk!

Ze is een zotte vlaai, koppig en ge hebt een handleiding (die vaak veranderd en aangepast moet worden) nodig om met haar om te gaan. Maar ze heeft pit, doorzettingsvermogen en is nooit te lui om te helpen (in tegenstelling tot andere gezinsleden).

Ze was geen mooie baby, maar nu is ze supermooi, met de mooiste sproeten ooit (al zou ze die zelf willen weg laten halen)

Lieve Finn, gelukkige verjaardag!!








zaterdag 18 december 2010

tada



Op 9 december om 8.30 uur was ze er dan!
3 dagen te vroeg, maar dat wist ik al een paar weken, want het zou (weer) een keizersnee worden.
Kindjes de avond op voorhand naar oma en opa. Om 6 uur bed uit, om 7 uur int ziekenhuis, om 8.30 uur voor de 4de keer mama.

Ze woog maar 3 kg en was 48 cm lang.Dat is natuurlijk ruim voldoende, maar ik ben gewend aan kinderen van rond de 4 kilo, dus voor mijn gevoel is ze zeer klein en fijn.

Tot nu toe valt het heel goed mee om 4 kinderen te hebben ( al één week lang). De grote zussen en broer zijn zeer fier en zijn altijd bereid om tutjes, flesjes en schootjes te geven. Soms zelfs iets te bereid, ik heb al een beurtrol moeten opstellen voor wie nu aan de beurt is om iets te doen met de baby.








Ik geef gèèn borstvoeding. Ik heb mij dat twee keer, vanuit schuldgevoel en door propaganda in het ziekenhuis, laten aanpraten (de eerste keer was het mijn eigen keuze). Maar ik werd er alleen maar ellendig, zenuwachtig, moe en ongelukkig van. Dus ik ben sterk geweest, deze keer, en ben er niet mee begonnen. Het was een goede keuze. Ik voel me veel lekkerder. Het enige wat ik minder vind, is het feit dat er in het ziekenhuis wegwerpflesjes gebruikt worden. En als uw boeleke, 5 dagen lang, om de 3, maar vaker om de 2 uur, moet eten dan werkt ge dus echt wel mee aan het vergroten van de afvalberg. Ik heb ze dus maar bijgehouden, wie weet wat ik er nog mee kan doen.



Oh ja, ze heet juno! (ik weet het, tot nu toe gebruikte ik enkel de eerte letter van mijn kindjes hunne naam, maar da is zo vermoeiend en trouwens bij een geboorte hoort ook het melden van de naam)

Voor de namen van de ander drie kindjes, ga ik nog iets bedenken.

k

dinsdag 7 december 2010

dinsdag 30 november 2010

overdosis

Nog hoeveel nachtjes slapen tot we aan onze kerstkalender (met chocola achter deurtjes) mogen beginnen?

Nog hoeveel nachtjes tot we onze schoen mogen zetten?

Nog hoeveel nachtjes tot de baby komt?

Nog hoeveel nachtjes tot mijn verjaardag?

Nog hoeveel nachtjes tot we gaan verhuizen?


Geen wonder dat ze niet meer goed slapen!

En dan sneeuwt het ook nog:"ik wou dat het al morgen was dan kon ik weer met sneeuwballen gooien.

Trop is teveel.


k

woensdag 10 november 2010

Amen

Ik ben niet getrouwd, mijn kids zijn niet gedoopt en ze volgen zedenleer op school.
Ze komen zelden of nooit in een kerk.

Mijn lief en ik geloven echt niet en zijn ook totaal niet bezig met "het geloof". Het is ook niet zo dat we onze kinderen er van willen afschermen.

Oma en opa zijn wel gelovig en praten er wel eens met hen over en dat stoort me dan ook niet. Als ze vragen hebben over bv. een kerststalleke dan vertel ik hen ook gewoon het verhaal van Maria en Jozef. Ik laat hun wel weten dat het een verhaaltje is en voor mij dus niet echt.

En alhoewel wij er dus thuis weinig mee bezig zijn, intrigeert het hun wel. Wat doen mensen in een kerk? Wat is bidden? Wie was Jezus? Waarom gelooft oma daar wel in? (en liegt ze dan?)

Het zorgt ook voor grappige gesprekken!

M: Ik kan bidden.
Ze maakt een kruisteken en zegt: In de naam van de vader, de zoon en de heilige geest, Amen.

F: Da kan ik ook!
Ze maakt een kruisteken en zegt: In de naam van de vader, de zoon en de heilige geest, Adem

M: neehee, het is AMEN!

F: jaja, maar alleen dat kruisje is ook nie bidden, ge moet dan ook uw handen vouwen en dan zegt ge bijvoorbeeld: Lieve God, dank u dat ik zo een leuk leven heb, Amen!

M: Nee, dan hoeft ge geen Amen meer te zeggen.

Ik: Jawel, dat zegt ge altijd op het einde van een gebed.

M: En wat heeft die Amen dan gedaan dat die altijd op het laatste wordt gezegd?


AMEN

k

vrijdag 8 oktober 2010

SEKSEN

Ik dacht dat de vragen: "Hoe komen de zaadjes van de papa dan bij het eitje van de mama?" en '" Wat is seksen?"al behoorlijk heftig waren , maar het kan nog heftiger.

We (mijn drie kids en ik) zitten in de auto (daar worden onze diepste gesprekken gevoerd). K vertelt over een klasgenootje dat geen papa heeft want zijn mama is een zaadje gaan halen.

'Waarom doen mensen dat?"

Ik leg uit dat vrouwen soms geen man vinden/ nodig hebben, maar wel een kindje willen en dus een zaadje gaan halen. Sommige vrouwen zijn lesbiennes en hebben ook een zaadje nodig want zij hebben geen man.

'En homo's dan?'

Ik leg uit dat daar heel veel zaadjes zijn maar geen vrouw met een eitje en baarmoeder en dat zij dus een vrouw moeten zoeken die een kindje voor hun maakt, of adopteren of....

En dan uit het niets en totaal onvoorbereid moet ik een antwoord geven op de volgende vraag:

'Hoe vrijen homo's eigenlijk?'

EUUUH
Ik heb op dat moment de slappe lach en gloeiende wangen, maar ik heb me lang geleden voorgenomen om altijd eerlijk te antwoorden op de vragen van mijn kinders, dus.... vertel ik het hen.

Mijn oudste dochter (9) is geschokt, de middelste (7) krijgt de slappe lach en mijne zoon (5) roept "gooooor" en "Ik ga nooit seksen later!"

Misschien kwam de eerlijkheid nog wat te vroeg?




ps: de volgende vraag: "Doe jij dat soms ook met papa?"
ARGL

dinsdag 14 september 2010

ahoe voetbal

Weet je waar ik echt een hekel aan heb?

Hobby's!

Niet die van mezelf en eigenlijk ook niet die van de kinders, maar al dat gerij en geregel.
pfff, ik word daar vaak slechtgezind van.

Het maakt dat mijn weekrooster er naast mijn werk ontzettend vol uitziet!
Natuurlijk willen mijn drie jung bijna nooit hetzelfde doen, waardoor ge telkens twee kinderen moet meesleuren en bezighouden tijdens de hobby van nummer drie.

Tot dit jaar had mijne zoon, gelukkig, nog geen behoefte aan een hobby. Maar eind augustus kreeg hij plots een lumineuze inval."Ik ga voetballen!".
En als er één ding is, waar zowel ik als mijn lief tegenop zagen toen wij een zoon kregen, dan is het wel deze uitroep.

Dus vorige woensdag, na eerst F naar en van turnles te halen, ging ik met zoonlief en twee mopperende dochters naar de voetbal.

En het was erg, nog erger dan ik dacht! Brullende trainers, medevoetballertjes die mijne zoon plaagde en zelfs stampte, ne trainer die ervanuit ging dat alle 5-jarige jongetjes al op de hoogte zijn van de voetbalregels en die de helft van zijn groepje telkens kwijt was, direkt al twee keer inde week trainen en een match op zaterdag,......

Op terugweg naar huis vroeg ik bang hoe hij het vond.
"leuk" en ik dacht "sjit".
Maar eventjes later vroeg hij of hij ook een andere hobby mocht doen.
En ik heb heel blij ja geroepen.

En toen hij 's avonds toch weer van gedachten veranderde (ik vond de voetbal toch leuk) heb ik hem niet gesteund, ik heb hem niet gezegd dat ie het dan nog maar es moest proberen.
Integendeel ik heb hem opgesomd wat er allemaal stom was aan voetbal en dat er nog andere leuke sporten waren (zoals samen turnen met zijn zus, lekker praktisch)en dat hij dan wel scheenlappen en spikes kreeg van sinterklaas zonder dat hij naar de voetbal hoefde,...

Ben ik nu een slechte moeder? Is het erg dat ik mijn eigen afschuw van het voetbalgebeuren voor laat gaan op zijn behoeftes?

Maar het was echt heeel erg hoor!

k